Ad SquareAd Square


Blogs

Published on februari 9th, 2018 | by Yasmin

0

Voetbal-Loeder-Moeder

Als je een kind met ADHD hebt is het wel zo belangrijk dat hij een uitlaatklep heeft in de vorm van een sport. Xavi begon toen hij 4,5 was met zwemles. Ruim een jaar later was ABC in the pocket en wilde meneer niet op een sport, omdat hij ‘al zoveel gezwommen had’, aldus Xavi! Toen we in 2016 verhuisden, zei hij ineens “mama, ik wil op voetbal”. Ik zag hier uiteraard niks in en zei “vraag maar aan je vader.” Die Xavi vervolgens zei: “regel maar met je moeder.” Ik had dus weinig keus, want eerlijk is eerlijk sporten is super gezond en hij kan dan z’n energie kwijt. Alleen ik als ‘voetbalmoeder’ langs de lijn? Tussen die hysterische voetbalouders? Daar zat ik dus niet op te wachten, om nog maar over het vroege opstaan op zaterdag te zwijgen!

Mijn ex keek alle wedstrijden die er maar waren op tv en in de Kuip. En ik moet toegeven: ik heb jaren een Feyenoord seizoenskaart gehad. Maar wat een verademing was het toen wij uit elkaar gingen en ik niet meer naar alle voetbalwedstrijden hoefde te kijken!!

Tot dus de zin “Mam, mag ik op voetbal?” Daar gingen we in compleet Feyenoord tenue op splinternieuwe voetbalschoenen inclusief naam naar de voetbalvereniging waar ook wat jongens van school speelden. Na deze eerste proeftraining zag ik het gelijk, hij heeft het… het voetbalvirus!!

Voetbalmoeder tegen wil en dank

VoetbalmoederXavi werd ingedeeld in een team met allemaal kids die net als hij begonnen met voetbal. En eerlijk is eerlijk het moment dat Xavi zijn voetbalschoenen aantrok en een bal aan zijn voet had zag ik iets in hem veranderen. Dit was zijn ding! De eerste paar wedstrijden verloren ze met dubbele cijfers. Maar toen ze na de herfstvakantie opnieuw werden ingedeeld speelde er een soort sterrenteam met mijn Xavi als topscorer. Het ene na het andere doelpunt vloog erin en als hysterischer werd deze loedermoeder langs de lijn.

Toen ik na een maand of drie werd aangesproken door een scout van Sparta, groeide mijn trots toch wel iets. Al had Xavi het na de proeftraining bij Sparta al gezien. Zijn woorden: “mam, het is geen Feyenoord en ik wil bij mijn vriendjes blijven voetballen”. En aangezien ik wil dat hij met veel plezier bleef voetballen, is het bij die ene Sparta training gebleven.

Xavi speelt inmiddels zijn 2e seizoen met heel veel liefde en plezier voetbal. En hij gaat op zijn eigen seizoenskaart inmiddels elke wedstrijd mee naar de Kuip met z’n vader. Hij en ik zijn uit elkaar en nu blijkt onze zoon een kloon van hem (overigens kan mijn ex niet trotser en blijer zijn, wat ik totaal begrijp). En sta ik twee tot drie keer per week af te zien langs de lijn bij een spelletje wat ik soms zo vreselijk vervloek. Maar als ik hem zie gaan over dat veld met maar één doel (letterlijk en figuurlijk) voor ogen weet ik “Yas dit is het. Je bent een voetballoedermoeder of je het nou wil of niet!!”

P.s. zaterdag start de competitie weer en wat een mazzel heb ik toch weer dat er een koufront aankomt. Dus mocht je een ietwat hysterisch maar bevroren voetbalmoeder langs de lijn zien staan, dan ben ik dat!

Is jouw zoon nou ook gek van voetbal? Dan zou hij vast deze voetbalkamer wel willen! >>
Lees ook: een gezamenlijke hobby met je dochter >>

Share Button

Tags: , , , , , , ,




Comments are closed.

Back to Top ↑